برنده

این،چشمهای است زلال،از دلِ سنگِ کوهی رو سیاه.از سنگ هم چشمه میجوشد.من دیدهام.با دو چشم خود،و در دو چشم خود،و از دو چشم خود.لحظهها زلالاند و گوارا؛زمانی که عکس خودم را در چشمهی چشمم تماشا میکنم.و آن موقع دل سنگ ترک برمیدارد.و زلال جاری میشود.زلال، مجرای دردهایی است که از کوهی راه به برون یا